Rotsboog op Menorca
Twee jaar geleden waren we op vakantie op Menorca en natuurlijk stond Pont d’en Gil op mijn lijstje. Een prachtige rotsboog aan zee en een mooie plek voor de zonsondergang.
Tot ik daar kwam aanlopen.
Toeristen. Heel veel toeristen. Niet om te fotograferen, maar om samen naar de zonsondergang te kijken en zelfs te applaudisseren zodra de zon verdwenen was. Leuk natuurlijk, maar voor mijn rustige landschapsfoto iets minder handig. Grote paniek dus.
Ik zocht een compositie waarbij ik zo min mogelijk last had van de drukte, zette mijn statief neer en besloot hem vanaf dat moment niet meer te bewegen.
Vrij snel kwam er een vogel op de rots rechts zitten. Eerst dacht ik nog dat hij in de weg zat, maar eigenlijk vond ik hem juist wel leuk daar. Foto maken dus. Niet veel later kwam er ook een boot voorbij. Ook die bleek uiteindelijk mooi in de compositie te passen.
Ondertussen maakte ik steeds foto’s met korte sluitertijden. Mensen liepen in en uit beeld en zo kreeg ik iedere keer weer een ander stukje zonder toeristen. Gewoon blijven fotograferen, wachten en vooral van dat statief afblijven.
Precies midden in de boog stonden op een gegeven moment twee mensen. Die wilde ik juist wél behouden. Zo klein in beeld laten ze mooi zien hoe groot Pont d’en Gil eigenlijk is.
Langzaam veranderde mijn gedachte van hoe krijg ik al die mensen uit mijn foto naar wat wil ik juist wél in mijn foto hebben.
Toen de laatste storende mensen uiteindelijk uit mijn compositie waren verdwenen, maakte ik als afsluiter de long exposure voor het rustige water en de zachte lucht.
Puzzelen achter de computer
Thuis kwam de puzzel bij elkaar. Met lagen in Photoshop heb ik de verschillende opnames samengevoegd. Mensen eruit waar ik ze niet wilde hebben en juist de momenten erin die iets toevoegden. De vogel, de boot en de twee mensen precies midden in de boog.
En zo werd een behoorlijk drukke zonsondergang uiteindelijk toch een rustige foto. Terwijl er vlak buiten mijn compositie nog een flinke groep mensen stond te genieten en uiteindelijk te applaudisseren voor de zonsondergang.
Deze manier van bewerken vind ik zelf helemaal prima. Geen AI en niets erbij verzonnen. Alle foto’s zijn binnen een paar minuten vanaf exact dezelfde plek gemaakt, zonder het statief te verplaatsen. Alleen verschillende momenten met lagen in Photoshop samengevoegd.
Voor mij hoort dat ook bij fotografie. Op locatie al nadenken over wat straks mogelijk is en thuis de puzzel afmaken.
Soms moet je gewoon een beetje omdenken.