Maanfotografie vind ik echt ontzettend leuk om te doen. Niet alleen het fotograferen zelf, maar juist ook alles wat eraan voorafgaat. Want zomaar naar buiten rijden als het volle maan is en hopen dat hij toevallig op de goede plek staat… zo werkt het meestal niet.
Watertoren de Esch Rotterdam
Het begint thuis
Eigenlijk begint een maanfoto bij mij gewoon thuis op de bank. Wanneer is het volle maan? Hoe laat komt hij op? En misschien nog wel belangrijker waar komt hij precies op?
Daarvoor gebruik ik PhotoPills. Echt een geweldige app voor dit soort fotografie. Je kunt precies zien waar de maan opkomt, hoe hoog hij staat en hoe dat vanaf een bepaalde locatie eruit gaat zien. Zo kan ik vooraf bedenken wat ik wil. De maan achter een gebouw, een molen, een toren of gewoon mooi laag boven het landschap
En natuurlijk het weer…
Minstens zo belangrijk is de bewolking. Vooral lage bewolking aan de horizon kan je hele planning verpesten. Daarom controleer ik in de dagen ervoor regelmatig de weersverwachting en kijk ik op de dag zelf nog een paar keer naar de bewolking. Soms betekent dat zelfs dat ik op het laatste moment voor een andere locatie kies, omdat daar de kans op een vrije horizon net wat groter is.Maar garanties krijg je natuurlijk nooit.
Op zoek naar een plek
Daarna begint het leuke gedeelte: een goede locatie vinden. Vaak zit ik behoorlijk te puzzelen met kaarten en PhotoPills. Waar moet ik staan om de maan precies achter mijn onderwerp te krijgen? Zeker met een telelens kan dat behoorlijk nauw komen. Soms hoef je maar een stukje te verplaatsen en je hele compositie verandert. Als het kan, ga ik vooraf even kijken. Want op een kaart kan iets perfect lijken, totdat er in werkelijkheid ineens een boom, gebouw of ander obstakel voor staat. Been there, done that.
Juist wat verder weg
Voor foto’s waarbij de maan mooi groot achter een onderwerp verschijnt, zoek ik mijn standpunt vaak juist verder weg. Met een lange telelens kun je dan dat mooie effect krijgen waarbij de maan enorm lijkt ten opzichte van het onderwerp. Dat vind ik zelf veel interessanter dan alleen een close-up van de maan. Ik wil graag iets van de omgeving in beeld hebben zodat het echt een landschap- of stadsfoto wordt.
En dan… wachten
Alles voorbereid. Camera en statief klaar. Juiste lens erop. PhotoPills nog tien keer gecontroleerd. Bewolking nog een keer bekeken. En dan komt er natuurlijk precies op de horizon alsnog een wolkenband aan. Dat hoort er ook bij. Je kunt bijna alles plannen, behalve het weer. Soms zie je de maan helemaal niet, soms komt hij nét te laat achter de bewolking vandaan en soms klopt werkelijk alles.
Kijkend op Sint-Laurentiuskerk Oud Gastel op 2,8 km met een 500 mm lens
Sint-Laurentiuskerk Oud Gastel
Toren van Goedereede
Watertoren de Esch Rotterdam vanaf de Boompjes
Watertoren de Esch Rotterdam vanaf Noordereiland
En juist die laatste momenten maken het zo leuk
Als je dagen eerder hebt bedacht waar de maan moet verschijnen en je ziet hem uiteindelijk door je zoeker precies daar opkomen, dan blijft dat toch een geweldig gevoel. Een goede maanfoto is voor mij dan ook een combinatie van voorbereiding, locaties zoeken, PhotoPills, de bewolking in de gaten houden, geduld… en uiteindelijk gewoon een portie geluk.