Rotterdam door mijn lens

Rotterdam blijft voor mij een bijzondere stad om te fotograferen. Ik ben er geboren en opgegroeid en woon inmiddels in Capelle aan den IJssel, maar Rotterdam voelt nog steeds vertrouwd. En hoe vaak ik er ook met mijn camera rondloop, ik raak er eigenlijk nooit uit gefotografeerd.

Als het weer sfeer brengt

Voor fotografie hoef ik niet per se een strakblauwe lucht. Geef mij maar wat mist, dreigende wolken of een flinke regenbui. Vooral na zo’n bui, wanneer de natte straten voor mooie reflecties zorgen, wordt het voor mij interessant.

Mist blijft absoluut mijn favoriet. De stad krijgt dan iets mysterieus en moody. Hoge gebouwen verdwijnen deels in de nevel, licht krijgt een zachte gloed en bekende plekken zien er ineens totaal anders uit. Soms doet Rotterdam me op zulke momenten bijna denken aan Gotham City aan de Maas. Precies die sfeer waar ik graag voor op pad ga.

Veel van die momenten zijn trouwens gewoon gepland. Ik hou de weerkaarten goed in de gaten en kijk vooraf naar mist, bewolking, regen en het licht. Als de omstandigheden goed lijken te worden, weet ik vaak al precies waar ik in Rotterdam wil staan.

Mijn favoriete plekken

Als ik mijn favoriete plekken in Rotterdam moet noemen, dan zijn dat de Wilhelminapier, de Erasmusbrug, De Hef en de Oude Haven. Vier plekken die allemaal hun eigen sfeer hebben en waar ik graag blijf terugkomen.

Op de Wilhelminapier komt voor mij veel samen. De Maas, moderne architectuur, Hotel New York en natuurlijk de skyline. Vooral tijdens het blauwe uurtje, na een regenbui of wanneer de hoge gebouwen in de mist verdwijnen, is dit voor mij Rotterdam op zijn mooist.

De Erasmusbrug hoort daar natuurlijk bij. Vanuit bijna iedere hoek ziet de brug er weer anders uit en samen met de skyline en de Maas blijft het een geweldig onderwerp om te fotograferen. Zeker met mist, mooi avondlicht of tijdens het blauwe uurtje.

De Hef heeft weer een heel andere uitstraling. Stoer, industrieel en typisch Rotterdams. Een plek die goed past bij het rauwere karakter van de stad en waar ik steeds weer andere composities ontdek. 

En dan de Oude Haven. Historische schepen, het Witte Huis en de moderne architectuur eromheen maken het een mooie mix van oud en nieuw. Vooral in de avond, wanneer de verlichting aangaat en het water voor reflecties zorgt, hangt hier een heerlijke sfeer.

Het blauwe uurtje

Het blauwe uurtje blijft ook een van mijn favoriete momenten om Rotterdam te fotograferen. Er zit dan nog wat blauw in de lucht, terwijl de verlichting van gebouwen, bruggen en straten al brandt.

Statief neerzetten, een mooie compositie zoeken en wachten tot het licht precies goed is. Als het daarvoor ook nog geregend heeft en de verlichting weerspiegelt in de natte straten, is het helemaal mooi.

Bekende plekken, iedere keer anders

De Wilhelminapier, de Erasmusbrug, De Hef en de Oude Haven heb ik inmiddels heel wat keren gefotografeerd. Maar dat maakt eigenlijk niet uit.

Een andere lucht, mist boven het water, een mooie zonsondergang of net een flinke bui kan genoeg zijn om zo’n bekende plek weer totaal anders te maken.

Ook de volle maan is voor mij een reden om richting Rotterdam te gaan. Dat laat ik niet aan het toeval over. Ik kijk vooraf waar en hoe laat de maan opkomt en zoek daar een geschikte plek en compositie bij. Als alles klopt en de maan precies op de plek verschijnt die ik in gedachten had, geeft dat toch weer een heel ander beeld van de stad.

En steeds vaker kijk ik ook naar de kleinere dingen. Een stukje haven, een lantaarn in de mist, een gebouw dat half verdwijnt of een mooie reflectie op een natte straat. Je hoeft niet altijd de complete skyline op de foto te zetten om te laten zien dat je in Rotterdam bent.

Nog lang niet klaar

In de loop van de jaren heb ik behoorlijk wat Rotterdamfoto’s verzameld. Als ik er doorheen blader, zie ik niet alleen hoe de stad veranderd is, maar ook hoe mijn eigen fotografie veranderd is.

Toch blijft één ding hetzelfde. Zodra de omstandigheden interessant worden, begint het weer te kriebelen. Even de weerkaarten erbij, kijken waar ik wil staan, cameratas pakken en richting Rotterdam.

Soms kom ik thuis met een foto waar ik echt blij mee ben en soms met helemaal niets. Dat hoort er ook bij.

Maar met Rotterdam ben ik voorlopig nog lang niet klaar.